Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

Training Camp 2η Μέρα

Σάββατο 10 Αυγούστου

Το ξύπνημα ήταν βαρύ. Πήρα πρωινό, ετοιμάστηκα και ξεκίνησα. Απο το πρώτο χιλιόμετρο, τα πόδια δεν πήγαιναν. Mόλις είχα ξεκινήσει την ανάβαση της Βίγλας...

Περνώντας το εκκλησάκι, στα όρια της Φλώρινας είχα ήδη κάνει 6 χλμ, αλλά η κατάσταση η ίδια




Συνέχισα να ανηφορίζω το σταθερό 4-5% χωρίς όρεξη. Η δύναμη που είχα την προηγούμενη μέρα είχε εξαφανιστεί! Έκανα όμως υπομονή` ήξερα ότι μετά απο κάποια χλμ τα πόδια θα "άνοιγαν"



Φτάνοντας στα "εσάκια", όπως λέω ένα κομμάτι της ανάβασης, τα πόδια έδειχναν πιο ζωηρά` είχα ήδη κάνει τα 14 απο τα 20 χλμ της ανάβασης


Στο κιόσκι σταμάτησα για φωτογραφίες της Φλώρινας απο ψηλά




Με στόχο την πίστα στο βάθος συνέχισα απρόθυμα


Έφτασα κορυφή, κουμπώθηκα και συνέχισα. Ήθελα να φτάσω Πιδοδερι για μια μικρή στάση και λίγο φαγητό. Όπως και έκανα...


Συνέχισα στην απότομη κατηφόρα πριν το Ανταρτικό, αλλά έβλεπα στο κοντέρ λίγα...

Τότε κατάλαβα ότι ακόμα μια φορά ο άνεμος δούλευε εναντίον μου! Επόμενος σταθμός στο μυαλό μου ήταν το Δισπηλιό, λίγο μετά την Καστοριά όπου θα έπινα τον καφέ μου




Η κατηφόρα είχε τελειώσει και σειρά είχε ο ένας και μοναδικός λόφος πριν την Καστοριά. Τον ανέβηκα στωϊκά

Μερικά χιλιόμετρα ακόμα, στην φαρδιά και καλοστρωμένη προέκταση της Εγνατίας (βλέπετε κάθετος άξονας) και στο βάθος φάνηκαν οι Μανιάκοι




Προσπέρασα την Καστοριά, που φαινόταν στο βάθος και συνέχισα για Δισπηλιό


Θυμόμουν όμως απο το περσινό μου ταξίδι στην Μακεδονία, ότι είχα τραβήξει μια πολύ ωραία φωτογραφία της λίμνης. Έψαξα χωρίς κόπο και βρήκα το ίδιο μέρος


Μπήκα Δισπηλιό αλλά καφετέρια... πουθενά. "Καφές καπούτ για σήμερα" σκέφτηκα και συνέχισα.

Έπιασα το δρόμο για Κλεισούρα. Ακόμα δεν είχε κλείσει και ο αέρας ήταν πλάτη. Η ζέστη ακόμα υποφερτή (33-34 C).


Πέρασα και τον Κορησό και μετά μερικά χιλιόμετρα, θα άρχιζα να ανηφορίζω. Ήθελα νερό όμως και κάτι αλμυρό...

Είδα βενζινάδικο στο βάθος και σταμάτησα. Λεμονάδα και φουντούνια ήταν το μικρό γεύμα και 15 λεπτά αργότερα ήμουν πάλι στο δρόμο!


Τα πρώτα χλμ ήταν πολύ βατά και πήγαινα στο ρυθμό μου. Μέσα μου καταριόμουν τον εαυτό μου, γιατί την προηγουμενη μέρα δεν είχα κρατήσει καθόλου δυνάμεις.

"Ας πρόσεχες " σκεφτόμουν ενώ πατούσα τα πετάλια για ακόμα μια περιστροφή


Αγναντεύοντας πίσω μου τη λίμνη, συνέχιζα



Συμπληρώνοντας 8 χλμ ανάβασης είδα μια ακόμα "πολυπόθητη" πινακίδα


Ήμουν πλέον Κλεισούρα, που σημαίνει ότι άρχιζε μια μεγάλη κατηφόρα, σχεδόν μέχρι τον Αετό

Ήθελα μια κόκα κόλα επειγόντως! Σε πολύ ζεστές συνθήκες, η καφείνη που έχει μαζί με την μπόλικη ζάχαρη βοηθούν τα μάλα... Αλλά στο Λέχοβο ήταν όλα κλειστά.

Σταμάτησα για ένα μικρό μπανάκι στην παρακείμενη πηγή


 Συνέχισα την κατηφόρα, αλλά είχα πλαγιομετωπικό. Τουλάχιστον δεν ήταν κόντρα....


Επόμενος σταθμός το βενζινάδικο πριν το βουνό στο Αμύνταιο. Εκείνη η κόκα κόλα είχε στοιχειώσει στο μυαλό μου

Το κεφάλι κάτω (κυριολεκτικά) και προχώρησα. Φτάνοντας μετά μισή ώρα, ανακάλυψα ότι το ψυγείο είχε τα πάντα ΕΚΤΟΣ απο κόκα! Αρκέστηκα λοιπόν σε ό,τι είχε

Ένα μικρό σνακ και βουρ για το βουνό


Μετα το Κλειδί, ο άνεμος με το μέρος μου οπότε κρατούσα ένα καλό ρυθμό μέχρι έξω απο τη Φλώρινα. Τουλάχιστον σήμερα δεν είχαμε καύσωνα (που σημαίνει μέγιστη θερμοκρασία μόνο 38 C)




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου